Belgische advocaten en AI: van wantrouwen naar adoptie
Lange tijd terughoudend, heeft de Belgische juridische professie haar blik op kunstmatige intelligentie gewijzigd. Het Europese en nationale regelgevende kader speelde een beslissende rol in deze openheid.
Enkele jaren geleden riep het vermelden van kunstmatige intelligentie in een advocatenkantoor vooral wantrouwen op. Vertrouwelijkheid, betrouwbaarheid, aansprakelijkheid: de bezwaren waren talrijk, en vaak terecht.
De wortels van het wantrouwen
Drie angsten kwamen stelselmatig terug bij de praktijkbeoefenaars: de vrees gegevens bloot te stellen die door het beroepsgeheim worden gedekt, de twijfel over de juistheid van de resultaten, en de onzekerheid over de aansprakelijkheid bij een fout.
- Vertrouwelijkheid: waar gaan de documenten naartoe, en wie heeft er toegang toe?
- Betrouwbaarheid: kan men vertrouwen op een door een machine geproduceerde analyse?
- Aansprakelijkheid: wie staat in voor een fout, de tool of de advocaat?
Het regelgevende keerpunt
De komst van een duidelijk kader veranderde alles. De Europese Verordening over kunstmatige intelligentie (Verordening (EU) 2024/1689, de « AI Act ») en de AVG legden precieze verplichtingen vast inzake transparantie, traceerbaarheid en gegevensbescherming.
Voor advocaten heeft dit kader een grijze zone omgevormd tot afgebakend terrein: een conforme tool wordt herkenbaar, en het vertrouwen kan steunen op regels in plaats van op beloften.
Regulering heeft de adoptie niet afgeremd: ze heeft haar mogelijk gemaakt, door professionals stevige houvast te geven.
Een nieuwe blik
Vandaag wordt AI niet langer als een bedreiging gezien, maar als een copiloot: ze versnelt het onderzoek, signaleert procedurele risico’s en maakt tijd vrij, terwijl de eindbeslissing in handen van de advocaat blijft. Het wantrouwen heeft plaatsgemaakt voor een doordachte en omkaderde adoptie.
Dit artikel wordt verstrekt ter algemene informatie en vormt geen juridisch advies. Raadpleeg een advocaat voor elke specifieke situatie.